ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της Δημόσιας Αρχής Λιμένων αναφορικά με την κατάθεση στο Εφετείο Πειραιά της πραγματογνωμοσύνης για την ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND. 

Πειραιάς, 2/2/2020.  

Με αφορμή την κατάθεση στις 30/1/2020 στο Εφετείο Πειραιά της πραγματογνωμοσύνης για την ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND, o Διοικητής της Δημόσιας Αρχής Λιμένων κ. Δημοσθένης Μπακόπουλος διευκρινίζει τα εξής: 

1. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην με αριθμό πρωτοκόλλου 1500.1/90630/2019/152 απάντηση Υπουργού Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Ιω. Πλακιωτάκη στην με αριθ. Πρωτ. 1012/01-1- 2019 ερώτηση του Βουλευτή κ. Κυριάκου Βελόπουλου “...η Δημόσια Αρχή Λιμένων, η οποία αποτελεί τον κρατικό φορέα ναυαγιαιρέσεων, υλοποιεί 64 ταυτόχρονες ναυαγιαιρέσεις, ήτοι το μεγαλύτερο έργο ναυαγιαιρέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα χωρίς κόστος για το Ελληνικό Δημόσιο.” 

2. Με καταγεγραμμένο το ανωτέρω επίτευγμα και έχοντας πλέον αποκτήσει εμπειρία από τριάντα πέντε (35) ολοκληρωμένες ναυαγιαιρέσεις, η ΔΑΛ αποφάσισε να αναμετρηθεί με τα θηρία της αδράνειας και της διαπλοκής, που εδώ και δεκατρία (13) χρόνια εμποδίζουν την προσήκουσα υλοποίηση της νομοθεσίας, που επιβάλει την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND. Άλλωστε, έχω υπάρξει αυτήκοος μάρτυρας της προσπάθειας που κατέβαλαν “λομπίστες” να αμνηστεύσουν τους κατά νόμω υπόχρεους από τις ευθύνες τους, επιχειρώντας να μετακυλίσουν το κόστος της ανέλκυσης σε “κονδύλια ΕΣΠΑ”. Ευτυχώς, το Νοέμβριο 2017 η προσπάθεια αυτή απέτυχε και το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής επιβεβαίωσε ότι η αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει” εφαρμόζεται και στην περίπτωση του ναυαγίου SEA DIAMOND. 

3. Η τελευταία προσπάθεια της ΔΑΛ, που επανεκκίνησε το Νοέμβριο 2019, δεν αποσκοπούσε στην αφαίρεση διοικητικής αρμοδιότητας από οποιαδήποτε άλλη διοικητική αρχή, αλλά στην απόδειξη ότι η ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND είναι εφικτή και μάλιστα σε εύλογο κόστος. Εντυπωσιακό στιγμιότυπο της πορείας αυτής αποτέλεσε η προσπάθεια, που κατέβαλαν συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα στη συνέντευξη τύπου της ΔΑΛ της 18/12/2019, να πείσουν ότι το κόστος της συγκεκριμένης ναυαγιαίρεσης υπερβαίνει τα δυο (2) δισεκατομμύρια ΕΥΡΩ, προσπάθεια που αποκτούσε ιδιαίτερη επιμονή κάθε φορά που καθιστούσα σαφές ότι η ΔΑΛ έχει υποχρέωση να εξασφαλίσει την υλοποίησή της στο εύλογο κόστος και όχι στο κόστος που εξυπηρετούσε ίδια συμφέροντα ορισμένων. 

4. Η αναπαραγωγή της είδησης για κλείσιμο της ΔΑΛ, λίγες μόνο ώρες μετά την ανωτέρω συνέντευξη τύπου, προφανώς και δεν ήταν τυχαία. Όπως συνηθίζω να λέω στη ΔΑΛ “ξέρουμε ποιες δουλειές χαλάμε” και στην περίπτωση του ναυαγίου SEA DIAMOND η ΔΑΛ χαλούσε τις δουλειές όσων είτε δεν επιθυμούσαν την ανέλκυση, είτε την επιθυμούσαν, μόνο εάν επετύγχαναν να εισπράξουν το τίμημα, που ανταποκρινόταν στις προσωπικές τους επιθυμίες πλουτισμού. 

5. Τελικά, η ΔΑΛ σημείωσε μια ακόμα σημαντική επιτυχία. Επιτυγχάνοντας την εκδήλωση ενδιαφέροντος από δυο (2) κινέζικες εταιρείες τερμάτισε οριστικά την απάτη της δήθεν “ανέφικτης ανέλκυσης” και κατέστησε αδιαμφισβήτητο ότι το ναυάγιο SEA DIAMOND μπορεί να ανελκυστεί και μάλιστα με κόστος που δεν υπερβαίνει τα 300 εκατ. ΕΥΡΩ. 1 

6. Στις 30/1/2020 κατατέθηκε στο Εφετείο Πειραιά η “έκθεση πραγματογνωμοσύνης που αφορά το συμβάν βύθισης της 06ης Απριλίου 2007 του Κ/Ζ SEA DIAMOND” των πραγματογνωμόνων που διορίστηκαν με τις υπ' αριθμό 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς (Ναυτικό Τμήμα). Σύμφωνα με τα ουσιώδη σημεία της συγκεκριμένης πραγματογνωμοσύνης: -”...σχετικά με την κατάσταση αντοχής του ναυαγίου, βάσει του πίνακα ρίσκου, αυτό εμπίπτει σε χαμηλή κατηγορία επικινδυνότητας. Η προσέγγιση αυτή είναι ως προς την εκτίμηση ρίσκου σχετικά με τη διάβρωση. Αξίζει στο σημείο αυτό να σημειωθεί ότι σε σχετικά μεγάλα βάθη όπως αυτό του SEA DIAMOND τα επίπεδα οξυγόνου είναι χαμηλότερα και η θερμοκρασία χαμηλότερη. Αυτό οδηγεί σε χαμηλότερους ρυθμούς διάβρωσης έως και 10-12 φορές χαμηλότερο σε σχέση με μικρά βάθη, γεγονός που επίσης κρατά το Συντελεστή Επιδείνωσης στο χαμηλότερο επίπεδο.” -”είναι γεγονός ότι έχουν παρέλθει οι μέρες, όπου τα ναυάγια ήταν “σε μεγάλο βάθος” ή “πολύ δύσκολα” προς ανέλκυση. Τουλάχιστον σε θεωρητικό επίπεδο μπορούν να εφαρμοστούν καινοτόμες μέθοδοι, με χρήση νέων τεχνολογιών, βοηθητικών πλοίων και πλωτών μέσων ώστε να επιτευχθεί η ανέλκυση του ναυαγίου. Με βάση τα υπάρχοντα δεδομένα, η ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND είναι πρακτικώς εφικτή....” -”Το κόστος της ανέλκυσης μπορεί να είναι από 550 εκατομμύρια Ευρώ μέχρι και να ξεπεράσει το ένα (1) δισεκατομμύριο Ευρώ”, ήτοι έως και τρεις (3) φορές μεγαλύτερο από εκείνο που αποδείξιμα κατάφερε να επιτύχει η ΔΑΛ, έχοντας πλέον πράγματι την εμπειρία του μεγαλύτερου κρατικού φορέα ναυαγιαιρέσεων. Είναι πρόδηλο ότι και η προαναφερόμενη πραγματογνωμοσύνη επιβεβαιώνει πλήρως τα ευτυχή αποτελέσματα, στα οποία με μεθοδικότητα κατέληξε η ΔΑΛ, συγκεκριμένα ότι η ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND είναι δυνατή και μάλιστα σε εκ των προτέρων γνωστό κόστος. Γίνεται μνεία ότι στην ενότητα της ανωτέρω πραγματογνωμοσύνης με τίτλο “Αλληλογραφία με Αρμόδιους Φορείς & Επιτόπου Επίσκεψη στο Χώρο του Ναυαγίου” γίνεται αναφορά σε “επαναλαμβανόμενες επιστολές προς το Λιμενικό Ταμείο Θήρας, από το οποίο ουδέποτε λάβαμε απάντηση”, η οποία μας προξενεί αρνητική εντύπωση, διότι το Λιμενικό Ταμείο Θήρας θα ανέμενε κανείς ότι θα αποτελούσε τον επιμελέστερο υποστηρικτή του εφικτού της συγκεκριμένης ανέλκυσης. 

7. Κατόπιν των ανωτέρω, η Δημόσια Αρχή Λιμένων καλεί τους κατά νόμω υπόχρεους για την ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND, οι οποίοι εξακολουθούν να αποκομίζουν επιχειρηματικά κέρδη από τη φυσική ομορφιά της Σαντορίνης, τους κατοίκους και τους εργαζόμενους σε αυτήν, να εγκαταλείψουν τη στείρα και αδιέξοδη λογική των δικαστικών αντιπαραθέσεων και να ασκήσουν το δικαίωμα, το οποίο τους παρέχουν οι διατάξεις του ν. 2881/2001, να ξεκινήσουν οι ίδιοι τη διαδικασία ανέλκυσης, απομάκρυνσης και νόμιμης τελικής διάθεσης του εν λόγω ναυαγίου. Για το λόγο αυτό η ΔΑΛ συγκαλεί την Παρασκευή 7/2/2020 και ώρα 13.30 μμ ανοικτή δημόσια συνέλευση διαβούλευσης με τηλεδιάσκεψη με θέμα την ανέλκυση του ναυαγίου SEA DIAMOND, στην οποία τους καλεί να συμμετάσχουν προς διαμόρφωση ενός κοινά αποδεκτού οδικού χάρτη, που θα επιτρέψει την άμεση έναρξη των εργασιών ναυαγιαίρεσης.

Καλούμε την πολιτεία να προστατεύσει το διαγωνισμό που έχει προκηρύξει η Διοίκηση Αρχής Λιμένων και να εφαρμόσει τις διατάξεις του Νόμου 2881/2001 και τις αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας.

Ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond.

«Φτάσαμε λοιπόν δεκατρία χρόνια σχεδόν μετά το ναυάγιο του Sea Diamond, μία υπόθεση – ντροπή για την παγκοσμίου φήμης Ελληνική Ναυτιλία, να αναζητούμε ακόμη τον υπαίτιο του ναυαγίου και το ποιος θα πληρώσει για την ανέλκυσή του.

Τέσσερα χρόνια μετά την τελεσίδικη απόφαση 515/2016 του ΣΤ’ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, που αποφάσισε τελεσίδικα την ενοχή του Πλοιάρχου του μοιραίου κρουαζιερόπλοιου αλλά και του Διευθυντή Επιχειρήσεων της συνδιαχειρίστριας εταιρείας Core Marine LTD, ενώ ταυτόχρονα αναγνώρισε την ύπαρξη σοβαρής και εξακολουθητικής θαλάσσιας ρύπανσης που συνέβη και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στη θαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης και κατ’ επέκταση την ανάγκη ανέλκυσης του ναυαγίου, ακόμη μερικοί αναρωτιούνται για το ποιος φταίει για τη ζημιά που συνέβη και εξελίσσεται μέχρι και σήμερα.

Έξι χρόνια μετά την απόφαση 464/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς – Τμήμα Ναυτικών Διαφορών, που διέταξε την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου με έξοδα της πλοιοκτήτριας και πληρωμή ως αποζημίωση 8 εκατομμυρίων ευρώ προς στο Δήμο Θήρας και 6 εκατομμυρίων ευρώ προς το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, περιμένουμε την απόφαση του Τριμελούς Αστικού Εφετείου Πειραιώς μετά την έφεση που άσκησε η πλοιοκτήτρια. Και ενώ με τις 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Εφετείου ορίσθηκαν πραγματογνώμονες προκειμένου να αποφανθούν για το αν προκαλείται ρύπανση από το ναυάγιο του Sea Diamond και αν είναι εφικτή η ανέλκυσή του, κάποιοι επιμένουν ακόμη να λένε πως η ρύπανση είναι αμελητέα και η ανέλκυση ανέφικτη, παρόλο που γνωρίζουν ότι τα αποτελέσματα των πραγματογνωμόνων είναι πάρα πολύ διαφορετικά!

Εννέα χρόνια μετά την προσφυγή των κατοίκων της Σαντορίνης στο Συμβούλιο της Επικρατείας, ήρθε η δικαίωση με την απόφαση 1820/2019 του ΣτΕ: “ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΕΛΚΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΤΟΥ Κ/Ζ «SEA DIAMOND» ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ”. Το ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, κήρυξε παράνομη τη σιωπηρή άρνηση της πολιτείας να κινήσει τις διαδικασίες προς την ανέλκυση του ναυαγίου του Sea Diamond, και έτσι η Δημόσια Αρχή Λιμένων (ΔΑΛ) του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, προκήρυξε ανοιχτό μειοδοτικό διαγωνισμό για την ανέλκυση του Sea Diamond, προϋπολογιζόμενης δαπάνης 350 εκατομμυρίων ευρώ (χωρίς ΦΠΑ) με δαπάνες των υπόχρεων προσώπων. Και ενώ η ΔΑΛ εκτελεί κατά γράμμα το περιεχόμενο του νόμου 2881/2001 – Περί Ανέλκυσης Ναυαγίων, αλλά και την απόφαση 1820/2019 του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της χώρας, διαβάζουμε σε δημοσίευμα του  ΑΠΕ-ΜΠΕ πως η πλοιοκτήτρια και οι ασφαλιστές του Sea Diamond θα προσφύγουν στα δικαστήρια για να προσβάλουν την προκήρυξη της Δημόσιας Αρχής Λιμένων, ενώ ταυτόχρονα κάνουν λόγο για «αποφάσεις  του Ποινικού Δικαστηρίου που έχουν εκδοθεί και έχουν κρίνει αμετάκλητα ότι η ανέλκυση του ναυαγίου δεν είναι εφικτή”.

Και αναρωτιόμαστε: Από πότε τα Ποινικά Δικαστήρια είναι αρμόδια να αποφασίζουν για το εφικτό ή όχι της ανέλκυσης ενός πλοίου; Αυτό, εξ όσων γνωρίζουμε είναι αρμοδιότητα των Αστικών Δικαστηρίων. Ποιος είναι ο αριθμός της απόφασης του Ποινικού Δικαστηρίου που επικαλούνται; Εμείς προς το παρόν γνωρίζουμε την απόφαση 515/2016 του ΣΤ΄ Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου που απεφάνθη αμετάκλητα για την ενοχή του Πλοιάρχου του Sea Diamond και του Διευθυντή Επιχειρήσεων, ενώ ταυτόχρονα αναγνώρισε την ύπαρξη σοβαρής και εξακολουθητικής θαλάσσιας ρύπανσης που συνέβη και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στη θαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης και κατ’ επέκταση την ανάγκη ανέλκυσης του ναυαγίου . Επίσης γνωρίζουμε την απόφαση 464/2014 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς – Τμήμα Ναυτικών Διαφορών, που διέταξε την άμεση ανέλκυση του ναυαγίου με έξοδα της πλοιοκτήτριας. Γνωρίζουμε τις 51/2017 και 373/2018 αποφάσεις του Τριμελούς Αστικού Εφετείου Πειραιώς με τις οποίες διατάχθηκαν πραγματογνωμοσύνες για την ρύπανση και τη δυνατότητα ανέλκυσης του ναυαγίου. Γνωρίζουμε πως η απόφαση 515/2016 του Αρείου Πάγου έλαβε υπόψη της την έκθεση και τις μετρήσεις του Πολυτεχνείου Κρήτης,  όχι του ΕΛΚΕΘΕ που είναι σε πολλά σημεία αντιφατική, και η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων πως “Το ναυάγιο του Sea Diamond αποτελεί μία σημαντική περιβαλλοντική απειλή για το θαλάσσιο περιβάλλον της Καλντέρας της Σαντορίνης”. Ταυτόχρονα το ΕΛΚΕΘΕ ποτέ δεν μας είπε το τι μέλλει γενέσθαι στην Καλντέρα της Σαντορίνης σε μερικές δεκαετίες, που το σκάφος του Sea Diamond θα έχει διαβρωθεί σε μεγάλο βαθμό. Ίσως διότι ποτέ κανένας δεν θέλησε να το μάθει, από όλους εκείνους που πληρώνουν για να πραγματοποιηθούν οι μετρήσεις.

Ποια είναι η φιλο-περιβαλλοντική πολιτική σας λοιπόν; Με ποιο τρόπο προστατεύετε το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Σαντορίνης, από την οποία κερδίζετε εκατομμύρια κάθε χρόνο από την κρουαζιέρα; Νομίζετε πως με το φράγμα ανάσχεσης πετρελαιοειδών που έχετε τοποθετήσει επάνω από το ναυάγιο, θα σώσετε το ευαίσθητο οικοσύστημα του νησιού; Μήπως θέλετε να πιστέψουμε πως με την αποτυχημένη απόπειρα απάντλησης πετρελαιοειδών το Μάιο του 2009, καταφέρατε να απαντλήσετε τους εκατοντάδες τόνους καυσίμων, λιπαντικών και επικίνδυνων χημικών ουσιών που υπάρχουν μέχρι και σήμερα μέσα στο ναυάγιο του Sea Diamond; Αλήθεια, θέλετε να κοιμόμαστε ήσυχοι επειδή σύμφωνα με τις μετρήσεις του ΕΛΚΕΘΕ “ο ρυθμός απελευθέρωσης των ρυπογόνων φορτίων στο θαλάσσιο περιβάλλον είναι τέτοιος ώστε δεν έχει επηρεαστεί μέχρι σήμερα η ποιότητά του…”; Δεν σας αρκούν οι μέχρι σήμερα καταδικαστικές αποφάσεις των ανωτάτων δικαστηρίων της Ελλάδας; Δεν σας αφορούν οι νόμοι και τα άρθρα του Ελληνικού Συντάγματος;

Ε λοιπόν, ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Φτάνει πια η κοροϊδία και ο εμπαιγμός! Τόσα χρόνια σας έφταιγε η λανθασμένη χαρτογράφηση. Τόσα χρόνια θεωρούσατε πως δεν υπάρχει ρύπανση. Τόσα χρόνια διαλαλείτε πως η ανέλκυση είναι ανέφικτη. Τόσα χρόνια προσπαθούμε να κινήσουμε το δύσκαμπτο κρατικό μηχανισμό. Τόσα χρόνια ακούμε πως το κόστος της ανέλκυσης είναι μεγάλο και δεν έχει σκοπό να το πληρώσει το Ελληνικό Δημόσιο. Και τώρα που η ΔΑΛ ξεκίνησε να εφαρμόσει την απόφαση 1820/2019 του ΣτΕ και το νόμο 2881/2001, σύμφωνα με τον οποίο «Ο ρυπαίνων πληρώνει», έρχεται η πλοιοκτήτρια και οι ασφαλιστές του Sea Diamond να προσβάλουν νομικά το διαγωνισμό της ΔΑΛ, μην τυχόν και αποδειχθεί πως υπάρχουν σοβαρές μεγάλες εταιρείες που μπορούν να ανελκύσουν το πλοίο ή μην τυχόν και αναγκαστούν να πληρώσουν τελικά για την ανέλκυση του ναυαγίου! Φτάνει πια: Ο ΡΥΠΑΙΝΩΝ ΠΛΗΡΩΝΕΙ.

Καλούμε την πολιτεία να προστατεύσει το διαγωνισμό που έχει προκηρύξει η Διοίκηση Αρχής Λιμένων και να εφαρμόσει τις διατάξεις του Νόμου 2881/2001 και τις αποφάσεις των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας.

Μετά τιμής,

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond»

Περίληψη των δηλώσεων του Διοικητή ΔΑΛ κ. Δημοσθένη Μπακόπουλου, στη διαδικτυακή διαβούλευση με την Συντονιστική Επιτροπή για την Ανέλκυση του Sea Diamond την Δευτέρα 18/11/2019.

“ Η ΔΑΛ έχει πιάσει το θέμα εδώ και ενάμιση χρόνο, έχουμε υιοθετήσει πλήρως τη θέση του επιμελητηρίου περιβάλλοντος στη Γνωμοδότηση της κας Καραμανώφ.”

“Τώρα έχουμε μια νομική πραγματικότητα, η οποία έχει ένα πλαίσιο που ουσιαστικά χαράσσεται καταρχάς από την ξεκάθαρη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία θέλει ανέλκυση και τίποτα άλλο, σύμφωνα με την οδηγία του νόμου 2881/2001. Επιπλέον η ρύπανση αποφαίνεται με την ισχύ δικαστικής πραγματογνωμοσύνης η οποία επίσης καταδεικνύει ξεκάθαρα πως η ανέλκυση του ναυαγίου είναι εφικτή. Αυτές οι δύο νομικές εξελίξεις έχουν διαμορφώσει ένα νομικό πλαίσιο που είναι δεσμευτικό και το οποίο θέλει ανέλκυση και τίποτα άλλο.”

“Το ελληνικό δημόσιο θα λειτουργήσει ως εντολοδόχος του ιδιοκτήτη, σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου 2881/2001 και γι' αυτό το λόγο έχουμε προκηρύξει ένα διαγωνισμό, με ένα εισαγωγικό μινιμαλιστικό οικονομικό τίμημα το οποίο δύναται σταδιακά να μεταβληθεί. Οι ασφαλιστικές εταιρίες ούτως ή άλλως πληρώνουν το εύλογο κόστος.”

“Εδώ που έχει φτάσει το θέμα δεν υπάρχει πλέον χώρος για υποκειμενικές απόψεις...(βγαίνει δεν βγαίνει κλπ).. Υπάρχει η δικαστική πραγματογνωμοσύνη που λέει πως η ανέλκυση είναι εφικτή και ακόμα υπάρχει η απόφαση του Συμβουλίου της επικρατείας που λέει ανέλκυση και τίποτα άλλο. Δεν μπορεί πλέον να υπάρχει αδράνεια και η παραμονή του ναυαγίου στο βυθό 12 χρόνια είναι κατάσταση μη ανεκτή. Η απραξία του κράτους δεν χωράει στο Νόμο”

“Η προκήρυξη θα μεταφραστεί και θα δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα του Υπουργείου αλλά και σε διεθνή εξειδικευμένα έντυπα και ιστοσελίδες. Η ημερομηνία παραλαβής προσφορών δεν είναι τελική, δύναται να δοθεί παράταση.”

https://atlantea.news/diagonismos_gia_tin_anelkysi_tou_sea-diamond/?fbclid=IwAR2bx7jmAmZXQ1rnVu-m_8JFP7GHnh4gyKfHxPZ9jUmL_eOCMbX4mgvE1sA

Διαγωνισμός για την ανέλκυση του Sea Diamond

Στα 50.000.000 + ΦΠΑ ο προϋπολογισμός της ανέλκυσης

10/11/2019

Η Δημόσια Αρχή Λιμένων προχώρησε, την Παρασκευή 8/11/2019, στη διακήρυξη ανοικτού μειοδοτικού διαγωνισμού για “την ανέλκυση, απομάκρυνση εκτός Όρμου Αθηνιού Θήρας και νόμιμη τελική διάθεση ναυαγίου κρουαζιεροπλοίου Sea Diamond που βυθίστηκε στις 5 Απριλίου 2007”, με προϋπολογιζόμενη δαπάνη 50.000.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ 24%.

Σύμφωνα με τους όρους της διακήρυξης, η εξόφληση του αναδόχου θα καταβληθεί από τη Δημόσια Αρχή Λιμένων και το ποσό θα καταλογισθεί στην πλοιοκτήτρια του ναυαγίου εταιρεία (σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 τοy νόμου 2881/2001).

Στον διαγωνισμό γίνονται δεκτές προσφορές για το σύνολο των εργασιών που αναφέρονται στο άρθρο 13 της διακήρυξης.

Προθεσμία υποβολής προσφορών: Δευτέρα 9/12/2019, ώρα 15:00. Ημερομηνία αποσφράγισης προσφορών: Τρίτη 10/12/2019, ώρα 12:00, στο γραφείο 332 του κτηρίου Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής.

Το πλήρες κείμενο της διακήρυξης του διαγωνισμού, όπως αναρτήθηκε στη Διαύγεια, είναι διαθέσιμο εδώ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ναυάγιο Sea Diamond: Δικαίωση του Θηραϊκού λαού από το Συμβούλιο Επικρατείας

Δικαίωση για τους κατοίκους της Σαντορίνης έφερε η απόφαση 1820/2019 του Συμβουλίου της Επικρατείας: “ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΕΛΚΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΤΟΥ Κ/Ζ «SEA DIAMOND» ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ”.

Το ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της χώρας, κηρύσσει παράνομη τη σιωπηρή άρνηση της πολιτείας να κινήσει τις διαδικασίες προς την ανέλκυση του ναυαγίου του Sea Diamond. Η πολιτεία, μέσω των αρμοδίων υπουργείων της, αδρανεί εδώ και δώδεκα χρόνια απέναντι στα συνεχόμενα αιτήματα της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Θηραίων Πολιτών για την ανέλκυση και απομάκρυνση του τοξικού ναυαγίου από τη θαλάσσια περιοχή της μοναδικής καλντέρας της Σαντορίνης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ:

• Οι αρχές, παρανόμως παρέλειψαν να επιληφθούν του από 11/10/2010 αιτήματος των Θηραίων πολιτών, να διαπιστώσουν αν συντρέχει πρακτική δυνατότητα ανελκύσεως του βυθισθέντος πλοίου και να διερευνήσουν τις περαιτέρω δυνατότητες που διαθέτουν βάσει του νόμου 2881/2001.
• Η κρινόμενη αίτηση των Θηραίων πολιτών πρέπει να γίνει δεκτή, κατ’ αποδοχή των προβαλλόμενων, με το δικόγραφο της αιτήσεως ακυρώσεως, λόγων.
• Η υπόθεση πρέπει να αναπεμφθεί στη Διοίκηση για νόμιμη κρίση επί του ως άνω αιτήματος, λαμβάνοντας, πλέον, υπόψη και τα νεώτερα πραγματικά και νομικά δεδομένα.
• Το βυθισμένο ναυάγιο αποτελεί αυτοτελώς πηγή ρύπανσης για το θαλάσσιο περιβάλλον λόγω της έκλυσης τοξικών και επικίνδυνων ουσιών και απειλείται μεγαλύτερη οικολογική υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος στο μέλλον λόγω της προϊούσας διάβρωσής του.
• Με την πάροδο των ετών, το ναυάγιο, μπορεί, ανάλογα με τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιπτώσεως και την εκτίμηση της Διοίκησης, να θεωρηθεί «απόβλητο» κατά την έννοια της οδηγίας 2008/98/ΕΚ ή να θεωρηθεί ότι η απόρριψή του στη θάλασσα είναι πλέον «ηθελημένη», κατά την έννοια του άρθρου 3 παρ. 3 περ. β’ του πρωτοκόλλου που αφορά «εις την πρόληψιν ρυπάνσεως της Μεσογείου Θαλάσσης εκ της απορρίψεως αποβλήτων και άλλων υλικών εκ των πλοίων και αεροσκαφών» και κυρώθηκε µε το άρθρο πρώτο του νόμου 855/1978 Α’ 235).
• Η Διοίκηση οφείλει, στο πλαίσιο αυτό, να λάβει κατ’ εξοχήν υπόψη και να αξιολογήσει ειδικά το αποτέλεσμα πραγματογνωμοσύνης που έχει διαταχθεί με την 51/2017 μη οριστική απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Στο σημείο αυτό οφείλουμε να υπενθυμίσουμε και την απόφαση 515/2016 του ΣΤ' Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με την οποία η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε τελεσίδικα για την ενοχή του Πλοιάρχου του μοιραίου κρουαζιερόπλοιου αλλά και του Διευθυντή Επιχειρήσεων της συνδιαχειρίστριας εταιρείας.

Ύστερα από τα ανωτέρω:

1) Καλούμε τις αρμόδιες αρχές, και ιδιαιτέρως το Υπουργείο Ναυτιλίας και το Υπουργείο Περιβάλλοντος, να σεβαστούν την απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας και να πράξουν τα δέοντα προς την κατεύθυνση που ο νόμος ορίζει σχετικά με τη διαχείριση του ναυαγίου του Sea Diamond.

2) Καλούμε τις αρμόδιες αρχές να  μελετήσουν σε βάθος τις δυνατότητες που υπάρχουν ως προς την ανέλκυση του ναυαγίου ασκώντας τις κατάλληλες πιέσεις στην πλοιοκτήτρια Louis Cruises και στον αλληλοασφαλιστικό της οργανισμό (P&I Club – West of England).

3) Καλούμε τις αρμόδιες αρχές να συνδράμουν στην υλοποίηση της πραγματογνωμοσύνης σχετικά με την ανέλκυση του Sea Diamond, την οποία έχει διατάξει το Αστικό Εφετείο Πειραιώς με την 51/2017 μη οριστική του απόφασή του, αλλά δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη λόγω αδυναμίας εξεύρεσης των απαραίτητων οικονομικών πόρων και της άρνησης του κυρίου του ναυαγίου να πληρώσει για την πραγματοποίησή της.

4) Καλούμε τις αρμόδιες αρχές να λάβουν πολύ σοβαρά υπ’ όψιν τους την πραγματογνωμοσύνη, που με την ίδια απόφαση 51/2017 ζήτησε το Αστικό Εφετείο Πειραιώς και αφορά την προκαλούμενη ρύπανση εκ του ναυαγίου. Ολοκληρώθηκε με έξοδα του Δήμου Θήρας και παραδόθηκε στις αρμόδιες αρχές τον Αύγουστο του 2019. Τα συμπεράσματά της είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτικά.

Οι Θηραίοι πολίτες συνεχίζουμε να είμαστε αγανακτισμένοι με την προφανή πλέον έλλειψη πολιτικής βούλησης του κρατικού μηχανισμού να εφαρμόσει τη νομοθεσία και να υποχρεώσει τον καθόλα υπεύθυνο πλοιοκτήτη της Louis Cruises να πληρώσει ώστε να αποκαταστήσει τουλάχιστον το φυσικό περιβάλλον της Σαντορίνης και να μας απαλλάξει από τη σοβαρή και εξακολουθητική θαλάσσια ρύπανση που συνέβη και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στη θαλάσσια περιοχή της καλντέρας, υποχρεώνοντάς τον στην ανέλκυση του ναυαγίου, όπως αναγνώρισε στην απόφασή του 515/2016 και ο Άρειος Πάγος.

Όλοι οι κάτοικοι του νησιού, αυτού του πρώτου παγκοσμίως τουριστικού προορισμού, της Σαντορίνης που κοσμεί την κορωνίδα της τουριστικής βιτρίνας και βιομηχανίας της Ελλάδας μας, της Σαντορίνης που αποφέρει σημαντικά μεγάλο μέρος στο ετήσιο ΑΕΠ της χώρας μας, ζητάμε από την Ελληνική Πολιτεία να προστατεύσει με σθένος το φυσικό περιβάλλον του τόπου μας, να εφαρμόσει το γράμμα του νόμου απέναντι σε αυτούς που τον καταπατούν, τον αψηφούν και τον φτύνουν κατάμουτρα. Μπροστά στα μάτια των απλών πολιτών που αγωνίζονται για το σήμερα και για ένα καλύτερο αύριο. Μπροστά στα μάτια των νέων που θα κληθούν να μεγαλώσουν και να ζήσουν δημιουργικά σε τούτο τον τόπο διατηρώντας, όσο μπορούν, την πολιτιστική του κληρονομιά.

Ύστερα από τον δωδεκαετή αγώνα του Θηραϊκού λαού, για άλλη μία φορά ζητάμε την πολιτική παρέμβαση και την ενεργό δράση των αρμοδίων Υπουργών αλλά και του ιδίου του Πρωθυπουργού της χώρας, προκειμένου να εφαρμοστεί η ισχύουσα νομοθεσία και οι αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης στο θέμα του ναυαγίου του Sea Diamond. Ζητάμε να ληφθούν επιτέλους οι κατάλληλες πρωτοβουλίες και αποφάσεις προκειμένου να ανελκυθεί το ναυάγιο του Sea Diamond και να απομακρυνθεί αυτή η οικολογική βόμβα που απειλεί με περιβαλλοντική καταστροφή την καλντέρα μας, το Αιγαίο μας αλλά και την εικόνα της πατρίδας μας σε όλο τον κόσμο. Φτάνουν πια τα διαπλεκόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, η διαπλοκή και η κρατική αδράνεια! Όχι άλλες ψεύτικες υποσχέσεις. Απαιτούμε αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Μετά τιμής,

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών

για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣτΕ 1820/2019  

ΣΙΩΠΗΡΗ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΑΝΕΛΚΥΣΗ ΤΟΥ ΝΑΥΑΓΙΟΥ ΤΟΥ Κ/Ζ “SEA DIAMOND” ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ

Περίληψη απόφασης

– Ο συντακτικός και ο ενωσιακός νομοθέτης, έχοντας επίγνωση του οικολογικού προβλήματος, το οποίο σε κάποιες πτυχές του, όπως η ρύπανση, θίγει και άλλο βασικό αγαθό, την ανθρώπινη υγεία, ανήγαγε το φυσικό περιβάλλον σε αντικείμενο ιδιαίτερης έννομης προστασίας, η προστασία δε αυτή πρέπει να είναι πλήρης και αποτελεσματική. Κατά συνέπεια, η ως άνω συνταγματική διάταξη καθιστά υποχρεωτική για μεν τον κοινό νομοθέτη και τη Διοίκηση τη λήψη των προς τούτο αναγκαίων προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων, και δη είτε κανονιστικών είτε ατομικών, για δε τα δικαστήρια την παροχή αποτελεσματικής προστασίας στο φυσικό περιβάλλον, με συνεκτίμηση, βεβαίως, και των λοιπών προστατευομένων αγαθών, όπως αυτά ανακύπτουν στην εκάστοτε εξεταζόμενη υπόθεση. Ως εκ τούτου, παράλειψη της Διοικήσεως προς τη λήψη των μέτρων αυτών είναι παράλειψη οφειλομένης ενέργειας υποκείμενη σε αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, κατά την έννοια του άρθρου 45 παρ. 4 του π.δ. 18/1989, εφόσον άλλως η μεν συνταγματική επιταγή θα μετέπιπτε σε θεωρητική διακήρυξη αρχής, το δε φυσικό περιβάλλον θα παρέμενε άνευ προστασίας, εκτεθειμένο σε καταστροφή, εναντίον της σαφούς βουλήσεως του συνταγματικού νομοθέτη.

Συμμορφούμενος, καταρχήν, με τις ως άνω υποχρεώσεις του, ο κοινός νομοθέτης εξέδωσε τον ν. 2881/2001, με τον οποίο ρύθμισε, με ειδικό και αποκλειστικό τρόπο, τα ζητήματα που ανακύπτουν σχετικά με την ανέλκυση, απομάκρυνση ή εξουδετέρωση ναυαγίων πλοίων ή πλωτών ναυπηγημάτων, πλωτών κατασκευών, τμημάτων ή παραρτημάτων πλοίων καθώς και του φορτίου αυτών, επέβαλε δε συγκεκριμένες υποχρεώσεις σε όλους τους εμπλεκόμενους. Θέσπισε, μάλιστα, ειδική διοικητική διαδικασία που αποσκοπεί στον δημοσίου συμφέροντος σκοπό της εκκαθάρισης των θαλασσών από ναυάγια προς διασφάλιση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας και της προστασίας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων, προβλέποντας την έκδοση εκτελεστών διοικητικών πράξεων και μάλιστα εντός σύντομων προθεσμιών, οι οποίες, αν και είναι ενδεικτικές, εμπεριέχουν έντονη υπόδειξη προς τη Διοίκηση να περατώσει ταχέως τη διαδικασία και μάλιστα εντός ευλόγου χρόνου. Ανέθεσε δε τη σχετική αρμοδιότητα, καταρχήν, στους «Οργανισμούς», δηλαδή αυτοτελή νομικά πρόσωπα του δηµόσιου τομέα, που ασκούν τη διοίκηση και τη διαχείριση λιμένα, διώρυγας ή διαύλου, στους οποίους περιλαμβάνονται και τα δημοτικά λιμενικά ταμεία. Εφόσον, όμως, οι συνέπειες της διαταράξεως των ως άνω εννόμων αγαθών εκτείνονται εξ ορισμού πολύ πέραν των τοπικών ορίων, η δε αντιμετώπισή τους απαιτεί διοικητική υποδομή και υλικά µέσα τα οποία ενδέχεται να υπερβαίνουν τις δυνατότητες της τοπικής ή καθ’ ύλην αυτοδιοικήσεως, η ευθύνη της διαχειρίσεως και αντιμετωπίσεως του απορρέοντος από την διατήρηση ναυαγίου κινδύνου για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και το θαλάσσιο περιβάλλον ανήκει παραλλήλως και στην Κεντρική Διοίκηση, ως αυτοτελή υποχρέωση, επιβαλλόμενη τόσο από το άρθρο 24 του Συντάγματος, όσο και από τις διατάξεις των π.δ. 55/1998 και 11/2002, και συγκεκριμένα στις λιμενικές αρχές (κεντρικές ή τοπικές, ανάλογα με το µέγεθος του ναυαγίου και των συνεπειών του) ως κρατικές υπηρεσίες (σήμερα υπαγόμενες στο  Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής), δοθέντος άλλωστε ότι η  προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος δεν αποτελεί αμιγώς τοπική υπόθεση.

Σε περίπτωση ναυαγίου ο κανόνας είναι η εντός της ρητώς καθοριζόμενης προθεσμίας ανέλκυση και απομάκρυνση αυτού από το θαλάσσιο περιβάλλον από τον ίδιο τον κύριο του ναυαγίου ή, σε περίπτωση μη συμμορφώσεώς του, από τον αρμόδιο δημόσιο φορέα, μόνον δε κατ’ εξαίρεση, αν επιβάλλεται από τις περιστάσεις, είναι δυνατόν να επιτραπεί η μετατόπιση ή καταστροφή του ναυαγίου. Ως εκ τούτου, δεν απαιτείται ειδική αιτιολόγηση όσον αφορά στον επαπειλούμενο από την ύπαρξη του ναυαγίου κίνδυνο προσβολής του περιβάλλοντος ή στην παρεμπόδιση της ελεύθερης και ασφαλούς ναυσιπλοΐας, αλλά ούτε και ως προς την επιβολή του μέτρου της ανέλκυσης ολόκληρου του ναυαγίου, αφού το μέτρο αυτό είναι, κατά την εκτίμηση του νομοθέτη , το πλέον κατάλληλο για την απάλειψη κάθε δυσμενούς συνέπειας από την ύπαρξη του ναυαγίου, διότι με αυτό επιτυγχάνεται η αποκατάσταση, κατά το δυνατόν, του θαλασσίου περιβάλλοντος στην πρό του ναυαγίου κατάσταση. 

Εάν ο κύριος του ναυαγίου δεν συμμορφωθεί προς τις ανωτέρω υποχρεώσεις του, είτε αδρανώντας, είτε προβάλλοντας λόγους περί του μη εφικτού της ανελκύσεως, είτε αμφισβητώντας δικαστικώς την εκτελεστή διοικητική πράξη της προσκλήσεως για ανέλκυση, η αρμόδια αρχή οφείλει να διερευνήσει τις περαιτέρω δυνατότητες που προβλέπει ο νόμος 2881/2001, συνεκτιμώντας το εφικτό της ανέλκυσης, απομάκρυνσης ή εξουδετέρωσης του ναυαγίου, αφενός από τεχνική άποψη, δοθέντος ότι οι ως άνω ενέργειες πρέπει να γίνουν κατά τρόπο που να συνάδει με τις απαιτήσεις ασφάλειας και προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, και αφετέρου από οικονομική άποψη, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι συνιστά ανεπίτρεπτη επιβάρυνση του κοινωνικού συνόλου η de facto  μετακύλιση στο Κράτος του υπέρογκου κόστους των δαπανών που σχετίζονται με την ανέλκυση ενός ναυαγίου, λόγω της άρνησης του υποχρέου να τις αναλάβει, έστω και αν μετά την πάροδο μακρού χρόνου και τη λήψη δικαστικών και διοικητικών μέτρων καταναγκασμού, ικανοποιηθούν, τελικώς, οι σχετικές απαιτήσεις του Δημοσίου. Μετά την εκτίμηση των ανωτέρω δεδομένων, η αρμόδια αρχή, κατά περίπτωση, μεθίσταται εκ του νόμου σε θέση εντολοδόχου του κυρίου και εκτελεί η ίδια τις ενέργειες ανελκύσεως, μετατοπίσεως, καταστροφής ή εξουδετερώσεως του ναυαγίου, που κρίνει σκόπιμες, με ευθύνη και δαπάνες του κυρίου, οι οποίες, στην περίπτωση αυτή, καταλογίζονται και εισπράττονται σύμφωνα με τις διατάξεις περί δημοσίων εσόδων. Η εκτέλεση των ως άνω πράξεων μπορεί να γίνει είτε με ίδια της Διοικήσεως µέσα και προσωπικό, είτε με ανάθεση των σχετικών εργασιών σε τρίτους. Αν η εκτέλεση των ως άνω πράξεων κρίνεται, εν όψει των ειδικών συνθηκών της συγκεκριμένης περιπτώσεως, ως αδύνατη, απρόσφορη ή ασύμφορη, ο «Οργανισμός» ή/και το Δημόσιο δύνανται να εκποιήσουν το ναυάγιο ή τμήματα αυτού, με ανοικτό πλειοδοτικό διαγωνισμό, οπότε ο πλειοδότης αναλαμβάνει εκείνος, πλέον, την υποχρέωση να ανελκύσει και απομακρύνει το ναυάγιο μέσα στην οριζόμενη από τη διακήρυξη του διαγωνισμού προθεσμία. Στις περιπτώσεις, όμως, που λόγω ειδικών συνθηκών είναι αδύνατη ή ιδιαίτερα δυσχερής η ανέλκυση, δύναται να διατάσσονται άλλα μέτρα (εξουδετέρωση, καταστροφή, διάλυση). Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται ειδική αιτιολόγηση, επιστημονικά τεκμηριωμένη, τόσο ως προς τους λόγους που καθιστούν αδύνατη ή ιδιαιτέρως δυσχερή την ανέλκυση, όσο και ως προς την πρόκριση των μέτρων που διατάσσονται. Παράλειψη των αρμοδίων κατά τα ανωτέρω αρχών να κινήσουν την ως άνω διαδικασία με την έκδοση της σχετικής προσκλήσεως ή να εκδώσουν, ανάλογα με τις συνθήκες εκάστης περιπτώσεως, κάποιες από τις ανωτέρω διοικητικές πράξεις, με συνέπεια την καθυστέρηση ανελκύσεως, απομακρύνσεως ή εξουδετερώσεως του ναυαγίου πέραν του ευλόγου χρόνου από την άπρακτη πάροδο των κατά νόμον προθεσμιών ή μετά την πάροδο τριμήνου από την υποβολή σχετικής αίτησης προς τη Διοίκηση από οποιονδήποτε έχει προς τούτο έννομο συμφέρον, συνιστά παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας, δυναμένη να προσβληθεί με αίτηση ακυρώσεως ενώπιον του ΣτΕ από οποιονδήποτε έχει έννομο συμφέρον. Και ναι μεν ο νόμος χρησιμοποιεί την διατύπωση «μπορεί…να εκτελέσει τις πράξεις που αναφέρονται στην πρόσκληση» ή «μπορεί να εκποιήσει το ναυάγιο» ή «μπορεί…να εκτελέσει αµέσως ή να μεριμνήσει για την άμεση εκτέλεση των απαραίτητων ενεργειών», προκειμένου να παράσχει στον «Οργανισμό» ή/και στο Δημόσιο εναλλακτικές δυνατότητες σε περίπτωση μη συμμορφώσεως του κυρίου του ναυαγίου προς την πρόσκληση ανελκύσεως, δεν έχει όμως την έννοια ότι τους επιτρέπει να παραμείνουν αδρανείς, ανεχόμενοι την παραμονή του ναυαγίου εντός της θαλάσσης, χωρίς τη λήψη των προσφόρων, κατά τον νόμο, μέτρων, όπως αυτά εκτέθηκαν ανωτέρω.

Στην προκειμένη περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, 

α) ότι το επίδικο ναυάγιο, ευρισκόμενο σε περιοχή που χρήζει ιδιαίτερης κρατικής προστασίας, φαίνεται να αποτελεί ενεργό εστία ρύπανσης για τον περίκλειστο κόλπο της Καλντέρας της νήσου Θήρας, καθόσον καθημερινά απελευθερώνει ρύπους στο περιβάλλον, αφενός από πετρελαιοειδή (έστω και σε μικρές ποσότητες) και αφετέρου από τη θαλάσσια διάβρωση που προκαλείται στον «σκελετό» και τον εν γένει εξοπλισμό που διέθετε, 

β) ότι απειλείται μεγαλύτερη οικολογική υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος στο μέλλον λόγω της προϊούσας διάβρωσής του, και 

γ) ότι το βυθισμένο πλοίο είχε ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις, τόσο το Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας (νυν Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής) όσο και το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας όφειλαν να επιληφθούν του από 11.10.2010 αιτήματος των αιτούντων, να διαπιστώσουν αν συντρέχει πρακτική δυνατότητα ανελκύσεως του βυθισθέντος πλοίου, αφενός από τεχνική άποψη, και αφετέρου από οικονομική άποψη, και, ενόψει της διακριτικής ευχέρειας που διαθέτουν ως προς την εκτίμηση των σχετικών ζητημάτων, να διερευνήσουν τις περαιτέρω δυνατότητες που διαθέτουν βάσει του ν. 2881/2001 κατά τα προαναφερθέντα. 

Και ναι μεν το καθ’ ου Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας ισχυρίζεται ότι ενήργησε κατά τον λόγο της αρμοδιότητάς του, προβαίνοντας σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, πλην το κόστος της ανέλκυσης δεν ήταν δυνατόν να αναληφθεί από το ίδιο, ελλείψει σχετικών πόρων, ωστόσο οι ισχύρισμοί αυτοί δεν ασκούν επιρροή.  

Δεν ασκούν ομοίως επιρροή οι ισχυρισμοί του Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής (πρώην Υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων, Νήσων και Αλιείας) περί αοριστίας των αιτημάτων των αιτούντων και περί αναρμοδιότητάς του ως προς την ανέλκυση του ναυαγίου, αφού αφενός το αίτημα ήταν σαφές και αφορούσε στην ανέλκυση του ναυαγίου κατά τις διατάξεις του ν. 2881/2001 και αφετέρου, το Υπουργείο είχε αυτοτελώς αρμοδιότητα να επιληφθεί του αιτήματος. Το Ελληνικό Δημόσιο ισχυρίζεται ότι έχει λάβει επαρκή μέτρα απορρύπανσης, ικανά να διασφαλίσουν την αποτελεσματική περιβαλλοντική προστασία της περιοχής του ναυαγίου, με αποτέλεσμα να μην υφίσταται υποχρέωση ανέλκυσης, καθώς: 

α) αμέσως μετά το ναυάγιο, οι αρμόδιες λιμενικές αρχές προέβησαν σε ενέργειες για τον περιορισμό της ρύπανσης, υποχρεώνοντας προς τούτο και τους ευθυνόμενους ιδιώτες (τοποθέτηση πλωτού φράγματος, πραγματοποίηση καθαρισμού ακτών, καθαρισμός θαλάσσιων υδάτων από τα υπολείμματα πετρελαιοειδών), 

β) δύο έτη μετά το ναυάγιο οι λιμενικές αρχές υποχρέωσαν τους ιδιώτες σε απάντληση μέρους των πετρελαιοειδών καυσίμων και στη λήψη μέτρων προστασίας (καθαρισμός θαλάσσιας επιφάνειας), 

γ) το ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε., σύμφωνα με το Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης, πραγματοποιεί συστηματικά (κατ’ έτος) μετρήσεις, τα αποτελέσματα των οποίων κάνουν λόγο για ρύπανση αμελητέα σε σχέση με το ναυάγιο και τα φορτία που περιέχει, 

δ) το Υπουργείο επέβαλε σημαντικά πρόστιμα σε βάρος των υπευθύνων και ε) έχει προβεί στη μελέτη και εγκατάσταση πλωτού τηλεμετρικού σταθμού, ο οποίος θα εντοπίζει άμεσα την ενδεχόμενη σημαντική διαρροή πετρελαίου και θα αποστέλλει τα αποτελέσματα σε κεντρικό υπολογιστικό σύστημα στο Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Θήρας. 

Οι ισχυρισμοί ωστόσο, αυτοί δεν είναι επαρκείς, κατά τον προσδιορισμό των αναγκαίων για την περιβαλλοντική προστασία μέτρων υπό το πρίσμα της αρχής της προφύλαξης, δεν εκτιμήθηκαν, μολονότι προέκυπταν σαφώς ιδίως από τη μελέτη του Πολυτεχνείου Κρήτης, οι απώτερες επιπτώσεις του ναυαγίου στο περιβάλλον και, ειδικότερα, η συνεχιζόμενη διαρροή υπολειμμάτων πετρελαιοειδών, η ανίχνευση -κατά τρόπο συστηματικό- σημαντικών ποσοτήτων βαρέων μετάλλων (καδμίου και μολύβδου) και η απελευθέρωση στη θάλασσα ρυπαντικών φορτίων εξαιτίας της διάβρωσης του πλοίου. Ενδεχόμενη εκτίμηση και αυτών των παραμέτρων θα οδηγούσε, ενδεχομένως, σε διάγνωση της υποχρέωσης λήψης πρόσθετων μέτρων απορρύπανσης (λ.χ. απάντληση και των υπολοίπων καυσίμων που παραμένουν στο Κ/Ζ, εφόσον το σύνολο, σχεδόν, των δυσμενών επιπτώσεων, συνδέεται με τη διαρροή καθαυτή), ή και της αιτούμενης ανέλκυσης του ναυαγίου. Με τα δεδομένα αυτά, οι ως άνω αρχές μη νομίμως παρέλειψαν να επιληφθούν του από 11.10.2010 αιτήματος των αιτούντων, να διαπιστώσουν αν συντρέχει πρακτική δυνατότητα ανελκύσεως του βυθισθέντος πλοίου, αφενός από τεχνική άποψη, και αφετέρου από οικονομική άποψη, και να διερευνήσουν τις περαιτέρω δυνατότητες που διαθέτουν βάσει του ν. 2881/2001. 

Συνεπώς η κρινόμενη αίτηση πρέπει να γίνει δεκτή, κατ’ αποδοχή των προβαλλόμενων, με το δικόγραφο της αιτήσεως ακυρώσεως, λόγων, η δε υπόθεση πρέπει να αναπεμφθεί στη Διοίκηση για νόμιμη κρίση επί του ως άνω αιτήματος, λαμβάνοντας, πλέον, υπόψη και τα νεώτερα πραγματικά και νομικά δεδομένα, στα οποία περιλαμβάνεται και το γεγονός ότι με την πάροδο των ετών, το βυθισμένο πλωτό ναυπήγημα, το οποίο αποτελεί αυτοτελώς πηγή ρύπανσης για το θαλάσσιο περιβάλλον, λόγω της έκλυσης τοξικών και επικίνδυνων ουσιών, μπορεί, ανάλογα με τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιπτώσεως και την εκτίμηση της Διοίκησης, να θεωρηθεί «απόβλητο» κατά την έννοια της οδηγίας 2008/98/ΕΚ ή να θεωρηθεί ότι η απόρριψή του στη θάλασσα είναι πλέον «ηθελημένη», κατά την έννοια του άρθρου 3 παρ. 3 περ. β’ του πρωτοκόλλου που αφορά «εις την πρόληψιν ρυπάνσεως της Μεσογείου Θαλάσσης εκ της απορρίψεως αποβλήτων και άλλων υλικών εκ των πλοίων και αεροσκαφών» και κυρώθηκε µε το άρθρο πρώτο του ν. 855/1978 Α’ 235). 

Η Διοίκηση, εξάλλου, οφείλει, στο πλαίσιο αυτό, να λάβει κατ’ εξοχήν υπόψη και να αξιολογήσει ειδικά το αποτέλεσμα πραγματογνωμοσύνης που έχει διαταχθεί με την 51/2017 μη οριστική απόφαση του Εφετείου Πειραιώς.

Πρόεδρος: Αθ. Ράντος

Ακόμη μία ΤΟΞΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ του SEA DIAMOND

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ / Ανελκύστε το ναυάγιο του Sea Diamond 

Προς: 
ΜΜΕ Ελλάδος 
Απανταχού φίλους της Σαντορίνης

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα

Θηραίων Πολιτών για την Ανέλκυση

του Κ/Ζ Sea Diamond

Φηρά Σαντορίνης / e-mail: savesantorini@gmail.com 

Σαντορίνη, Παρασκευή 5 Απριλίου 2019 

Η οργή μας ξεχειλίζει, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, όταν έρχεται η στιγμή να θρηνήσουμε άλλη μία μαύρη επέτειο της αδικαιολόγητης, δόλιας και εγκληματικής βύθισης του κρουαζιερόπλοιου Sea Diamond στην καλντέρα της Σαντορίνης. Απίστευτοι χειρισμοί από πλευράς του πλοιάρχου και εγκληματικά λάθη. Ακατανόητος ο περαιτέρω τρόπος προσάραξης του πλοίου μέχρι και τη ολοκληρωτική βύθισή του τις πρώτες πρωινές ώρες της 6^ης Απριλίου 2007. Αναφέρονται όλα αναλυτικά στην απόφαση 515/2016 του ΣΤ' Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με την οποία η Ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε τελεσίδικα για την ενοχή του Πλοιάρχου του μοιραίου κρουαζιερόπλοιου αλλά και του Διευθυντή Επιχειρήσεων της συνδιαχειρίστριας εταιρείας. Ο τελικός θλιβερός απολογισμός: Δύο Γάλλοι επιβάτες (πατέρας και κόρη 16 ετών) ακόμη αγνοούνται, ένας Έλληνας δύτης 36 ετών (πατέρας 2 παιδιών) έχασε τη ζωή του σε εντεταλμένη αποστολή βιντεοσκόπησης του ναυαγίου και ρύπανση με δεκάδες τόνους μαζούτ των ακτών της καλντέρας σε μήκος 11 χιλιομέτρων…

Δεν χρειάζεται πολλά περισσότερα ο κοινός νους για να θυμώσει και να αγανακτήσει με την ανευθυνότητα των υπευθύνων και την έλλειψη πολιτικής βούλησης του κρατικού μηχανισμού να εφαρμόσει τη νομοθεσία και να υποχρεώσει τον καθόλα υπεύθυνο πλοιοκτήτη της Louis Cruises να πληρώσει ώστε να αποκαταστήσει τουλάχιστον το φυσικό περιβάλλον της Σαντορίνης και να το απαλλάξει από τη σοβαρή και εξακολουθητική θαλάσσια ρύπανση που συνέβη και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα στη θαλάσσια περιοχή της Σαντορίνης υποχρεώνοντάς τον στην ανέλκυση του ναυαγίου, όπως αναγνώρισε στην απόφασή του και ο Άρειος Πάγος.

Αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει ακόμη η απαραίτητη πολιτική βούληση για την εφαρμογή της νομοθεσίας, ιδιαιτέρως όταν βλάπτονται τα συμφέροντα μεγάλων εταιρειών. Το φυσικό περιβάλλον και η πολιτιστική μας κληρονομιά δεν προστατεύονται επαρκώς. Στην προκειμένη περίπτωση του ναυαγίου του Sea Diamond, αντί η πολιτεία να αναγκάσει την πλοιοκτήτρια Louis Cruises σε ανέλκυση του ναυαγίου και στη συνέχεια να λυθούν οι όποιες διαφορές στις δικαστικές αίθουσες όπως γίνεται στα ευνομούμενα κράτη, εμείς περιμένουμε να τελεσιδικήσουν οι δικαστικές διαμάχες και μετά να σκεφτούμε αν θα λύσουμε το πρόβλημα, αν δεν είναι πλέον αργά… Και είναι γνωστό πως αυτές οι διαμάχες μπορούν να διαρκέσουν πάρα πολλά χρόνια! Εν τω μεταξύ τα αρμόδια υπουργεία, με περίσσεια υποκρισίας, επιρρίπτουν την ευθύνη διαχείρισης και ανέλκυσης του ναυαγίου στο Λιμενικό Ταμείο του Δήμου Θήρας, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν έχει ούτε τα τεχνικά αλλά ούτε και τα οικονομικά μέσα να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις. Έτσι απλά για να κρύβονται κάποιοι πίσω από το δάκτυλό τους και να αποφεύγουν τις ευθύνες που εκ του νόμου τους αναλογούν.

Την ίδια «έλλειψη επαρκούς και κατάλληλης διακυβέρνησης από την ελληνική κυβέρνηση», καταδεικνύει και η μελέτη της Επιτροπής Μεταφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (TRAN Committee) που δημοσιεύθηκε στις 17/1/2019, σχετικά με τον κορεσμό της Σαντορίνης και την αλλοίωση του χαρακτήρα του κοινωνικού ιστού από την ανεξέλεγκτη καθημερινή ροή δεκάδων χιλιάδων τουριστών. Σύμφωνα με τη μελέτη το 15% της συνολικής επιφάνειας της Σαντορίνης είναι κτισμένο συγκριτικά με μέσον όρο 1% σε άλλα ελληνικά νησιά. Είχαμε 5,5 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις το 2017 σε σύγκριση με 3,3 εκατομμύρια το 2012 (αύξηση κατά 40%) και συνολικές αφίξεις 2 εκατομμυρίων επισκεπτών. Η Σαντορίνη το 2018 είχε 474 αφίξεις κρουαζιερόπλοιων και 749.286 επιβάτες, ενώ για το 2019 είναι προγραμματισμένες περίπου 600. Και ενώ η ετήσια οικονομική δραστηριότητα από τον τουρισμό στο νησί υπολογίζεται πως ανέρχεται στο ένα δις ευρώ η πολιτεία αδυνατεί να λάβει κατάλληλα μέτρα προστασίας του χαρακτήρα και της ελκυστικότητας του νησιού. Η σχεδόν ανεξέλεγκτη δόμηση, η εξαιρετικά μεγάλη κυκλοφοριακή συμφόρηση στο περιορισμένο οδικό δίκτυο, η ασφυκτική κυκλοφορία των πεζών, η υπερβολική διάθεση αποβλήτων, η έλλειψη νερού και ενέργειας, η πολιτιστική εκτόπιση και αλλοίωση του χαρακτήρα του νησιού, η γενικότερη περιβαλλοντική υποβάθμιση και η ασφυκτική πίεση από τον τουριστικό κορεσμό, απειλούν το μέλλον της Σαντορίνης και την οδηγούν με μαθηματικό τρόπο στην ανεπανόρθωτη κατάσταση ενός τσαλαπατημένου παραδείσου.

Όλοι οι κάτοικοι του νησιού, αυτού του πρώτου παγκοσμίως τουριστικού προορισμού, της Σαντορίνης που κοσμεί την κορωνίδα της τουριστικής βιτρίνας και βιομηχανίας της Ελλάδας μας, της Σαντορίνης που αποφέρει σημαντικά μεγάλο μέρος στο ετήσιο ΑΕΠ της χώρας μας, ζητάμε από την Ελληνική Πολιτεία να προστατεύσει με σθένος το φυσικό περιβάλλον του τόπου μας, να εφαρμόσει το γράμμα του νόμου απέναντι σε αυτούς που τον καταπατούν, τον αψηφούν και τον φτύνουν κατάμουτρα. Μπροστά στα μάτια των απλών πολιτών που αγωνίζονται για το σήμερα και για ένα καλύτερο αύριο. Μπροστά στα μάτια των νέων που θα κληθούν να μεγαλώσουν και να ζήσουν δημιουργικά σε τούτο τον τόπο διατηρώντας, όσο μπορούν, την πολιτιστική του κληρονομιά.

Ύστερα από τον δωδεκαετή αγώνα του Θηραϊκού λαού, για άλλη μία φορά ζητάμε την πολιτική παρέμβαση και την ενεργό δράση των αρμοδίων Υπουργών αλλά και του ιδίου του Πρωθυπουργού της χώρας, προκειμένου να εφαρμοστεί η ισχύουσα νομοθεσία και οι αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης στο θέμα του ναυαγίου του Sea Diamond. Ζητάμε να ληφθούν επιτέλους οι κατάλληλες πρωτοβουλίες και αποφάσεις προκειμένου να ανελκυθεί το Sea Diamond και να απομακρυνθεί αυτή η οικολογική βόμβα που απειλεί με περιβαλλοντική καταστροφή την καλντέρα μας, το Αιγαίο μας αλλά και την εικόνα της πατρίδας μας σε όλο τον κόσμο. 

Φτάνουν πια τα διαπλεκόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα, η διαπλοκή και η κρατική αδράνεια! Όχι άλλες ψεύτικες υποσχέσεις. Απαιτούμε αποκατάσταση της κοινωνικής δικαιοσύνης και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Μετά τιμής,

Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Θηραίων Πολιτών

για την Ανέλκυση του Κ/Ζ Sea Diamond